Door mijn fascinatie en bestudering van Bestiaria uit de Middeleeuwen en het stuiten op wetenschappelijke werken uit de Renaissance zoals De Aquatilibus van Gessner (1553), waar het (nog) niet weten ruimte biedt voor verbeelding, beweegt mijn opvatting over over wat men ziet of denkt te zien, mee. De mogelijkheid bestaat dat met wat je niet weet, je de verbeelding als bron kunt inzetten.

De serie Aquatilibus maakt hiervan iets zichtbaar. Hierin verbeeld ik (delen van) een wereld die we niet goed kennen. Waar, als we even opzij kijken of met onze ogen knipperen, veranderingen plaatsvinden die we net niet helemaal waarnamen en er zo twijfel kan ontstaan over wat we nu werkelijk zagen. Is dat wat je zag, dat wat er is?

english text below the images